Waarom schaatser Jorrit Bergsma zijn BMW uit 1986 de deur uit doet

29 april 2018

In februari kwam Jorrit Bergsma tijdens de Olympische Winterspelen net twee seconden te kort om zijn titel op de 10.000 meter te prolongeren. Maar hij reed wél een persoonlijk record. Daarmee sloot de topsporter uit Buurkrachtdorp Aldeboarn een schaatsseizoen dat voor hem moeizaam begon, toch nog prachtig af. Nu de zon feller schijnt en de schaatsbanen gesloten zijn, maakt hij zich hard voor een schonere, duurzamere wereld. Te beginnen in eigen huis.

Buurkracht jorrit bergsma
Jorrit Bergsma is kampioen op de schaats. Maar als het aan hem ligt ook kampioen op duurzaam gebied.

Wat merk je van klimaatverandering?

“In het dagelijks leven merk ik er nog niet zo veel van. Van 2009 tot 2013 viel er aardig te schaatsen op natuurijs. Daarvoor een hele tijd niet, en daarna ook weer niet. Totdat het in maart opeens weer ijskoud werd. Dat kun je allemaal nog zien als natuurlijke schommelingen. Maar de kranten en de tv staan er inmiddels bol van. Daardoor ben ik me de laatste tijd meer in de klimaat- en milieuproblemen gaan verdiepen. Dan zie je pas hoe de wereld achteruitgaat. Hoe koraalriffen verbleken, bossen verdwijnen, ijskappen smelten. En dan de plastic soep! De verwachting is dat er over een paar jaar meer plastic in de oceanen drijft dan er vis leeft. Dat soort berichten hebben mij wel wakker geschud.”

Beïnvloedt dat je gedrag?

“In het schaatsseizoen ben ik veel onderweg, meestal per vliegtuig. En ik realiseer me dat ijsbanen ook energievreters zijn. Maar ik neem de problemen serieus en wil graag een steentje bijdragen om het tij te keren. In ons huis dus geen plastic zakken meer; als ik boodschappen doe, gaat de rugzak mee. Ik heb ook besloten dat mijn BMW uit 1986 de deur uitgaat. Het is een heel mooi exemplaar en ik kan erg genieten van die ronkende motor, maar het kan echt niet meer. Hij staat alweer even ongebruikt in de schuur. Ook ben ik van plan mijn huis energieneutraal te maken nu we toch gaan verbouwen.”

Hoe ga je dat aanpakken?

“Dat wordt nog best lastig, want het is een huis van ruim 100 jaar oud. Ik ben nog informatie aan het verzamelen. Binnenkort ga ik met een buurman, die nogal thuis is in energielabels, naar een duurzaamheidsbeurs om helder te krijgen welke maatregelen ik allemaal kan toepassen. De eerste stap heb ik al genomen: ik heb een aantal zonnepanelen gereserveerd die de plaatselijke Enerzjie Kooperaasje Aldeboarn in samenwerking met Buurkracht een dezer dagen op het dak van dorpshuis De Jister gaat plaatsen. Mijn eigen dak ligt niet gunstig ten opzichte van de zon, maar op deze manier kan ik toch mooi gebruikmaken van lokaal opgewekte duurzame energie.”

Wat vind je van die lokale initiatieven?

“Hartstikke mooi. Zoiets als Buurkracht zou veel grootschaliger en bekender moeten worden. Er zijn serieuze veranderingen nodig om te voorkomen dat het nog sneller bergafwaarts gaat: in hoe we wonen, ons verplaatsen, ons voeden, in hoe we met de aarde en grondstoffen omgaan. Daar heeft de politiek een rol in, maar we kunnen zelf ook in actie komen. Hoe meer mensen in de wijken en dorpen aan de slag gaan, hoe beter.”

Heb je behalve duurzame ook nog sportieve ambities?

“Zeker, ik ben van plan nog een tijdje door te schaatsen. Ik ben nu 32 dus ik kan nog even mee. De meeste ijsbanen zijn nu dicht, maar de trainingen gaan buiten de schaatsbaan gewoon door. Voor de toekomst hoop ik op strenge winters – nóg een reden om de opwarming van de aarde tegen te willen gaan. En mijn droom is natuurlijk om ooit nog een Elfstedentocht te rijden. Voor een langebaanschaatser moet dat het mooiste zijn wat er is.”

Speel het gratis energiespel

Een bijeenkomst bij jou in de buurt?